Kroniek van overleven

 
 

Gedurende mijn carrière zijn er kunstwerken aan te wijzen (zie onderaan de pagina) die uiting hebben gegeven aan speciale gevoelens die ik op dat moment had. Stuk voor stuk ‘vertellen’ ze mijn verhaal, maar bovenal gaan ze over het leven. Over ... leven.


Met ‘Doorkijkje Indische Tuin’ heb ik een 2e prijs behaald en is een nostalgisch beeld uit mijn vroegste jeugd die ruw verstoord werd door de oorlog waardoor we onze geliefde bedienden met ‘Sakit Hati’ (pijn in het hart) achterlieten. Na de oorlog voltrok zich een ‘Exodus’ van Indië naar Holland waar niemand zat te wachten op ons ‘tweede rangs burgers’ (citaat Dr.W. Drees).


Het onmiskenbare gevoel van het ‘Ontworteld’ zijn drong zich telkens aan mij op. De verhalen over het mooie en beschaafde Nederland zoals meegekregen als kind in Indië bleken slechts een dun laagje vernis. Het demonstreren werd begin jaren zeventig in Amsterdam kracht bijgezet door o.a. met fietskettingen te zwaaien. Mijn reactie op die normvervaging vat zich samen in de ‘Demon’ in de straat (demonstratie), waar ik een 1e prijs mee heb gewonnen.


De droom naar het willen terugzien van mijn geboorteland werd na lang sparen bewaarheid met een sentimental journey. Vier goede vrienden van ons, mijn man Arie, mijn twee zonen en ik reisden als het ware mee op de rug van de ‘Atlasvlinder’ door Java en Bali. De bergen, de sawah’s, de geuren, de kleuren en vooral de mensen waren door de tijd heen niets veranderd en leken in alle opzichten op een ‘Schildpad’ een buitengewoon dier die zich al miljoenen jaren aanpast en steeds weet te overleven...